Όταν ο Στέλιος τραγουδάει, η επανάσταση, η αντίσταση, η εξέγερση, ο αγώνας, ο λαϊκός παλμός, το εξεγερτικό μήνυμα, ο λόγος ο καυτός κι ο στίχος ο «ανησυχητικός» στη ράχη μιας εξαίσιας φωνής περνούν από τις πόρτες και τα παράθυρα, τραντάζουν το μαξιλάρι, βροντούν στις βουβές κάμαρες, φυτεύονται στις καρδιές, σκοτώνουν το φόβο, γεννούν ελπίδες, ρίχνουνε φως, πολύ φως, «περισσότερο φως»!
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
