Δεκέμβρης 2008. Τα όσα διαδραματίστηκαν τις πρώτες μέρες ήταν αυθόρμητα και μαζικά. Υπήρξε ένταση, εκρηκτικότητα και διάρκεια. Το εύρος και η πολυμορφία των δράσεων - από το σπάσιμο τραπεζών και αυτοκινήτων, το λιθοβολισμό αστυνομικών τμημάτων από μαθητές, τις μαζικές διαδηλώσεις στα κέντρα των πόλεων μέχρι και τις καταλήψεις ραδιοφωνικών σταθμών, δημαρχείων, πανεπιστημίων και άλλων δημόσιων και ιδιωτικών χώρων - καθιστούσαν έκδηλη μια συγκρουσιακή διάθεση όχι μόνο απέναντι στους μηχανισμούς καταστολής αλλά και απέναντι στους θεσμούς του κράτους στο σύνολό τους, απέναντι στα σύμβολα του καταναλωτισμού και του life style, απέναντι στην οικονομική εξουσία και στο κυρίαρχο πολιτισμικό πρότυπο. Κυρίαρχο στοιχείο, η καταγγελία και η διαμαρτυρία. Η έκφραση απόγνωσης για το μέλλον. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]