Όλοι έχουμε αντιληφθή και όλοι γνωρίζουμε ότι η εκπαίδευσις, η παιδεία η οποία εν γένει παρέχεται σήμερα (θα έλεγα ``επιβάλλεται``) στα παιδιά μας, έχει παύσει πρό πολλού να είναι ανθρωπιστική: να προάγη δηλαδή τον άνθρωπο. Και αυτό, επειδή ο προωθούμενος ``παγκοσμιοποιημένος`` ``πολιτισμός`` δεν επιθυμεί ανθρώπους ελευθέρους και συνειδητοποιημένους. Όπως έγραψε ήδη ο Ι. Συκουτρής `ελευθερία και λαός μάζα είναι δύο έννοιαι απολύτως ασυμβίβαστοι`. Στην πραγματικότητα δεν εκπαιδεύουμε, αλλά ``παιδεύουμε`` τα παιδιά μας κάνοντάς τα να υποφέρουν και μεταβάλλοντάς τα σε αποθήκες αχρήστων γνώσεων και πολλές φορές λανθασμένων πληροφοριών. Όλα αυτά, λίγο-πολύ, είναι γνωστά. Όμως όλοι μας τα αντιμετωπίζουμε μοιρολατρικά, σαν αναγκαίο κακό, αδιαμαρτύρητα. Γι` αυτό, το βιβλίο του Χρ. Κωνσταντόπουλου ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΠΟΝΑΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ είναι ειδικό και γενικό συγχρόνως· τολμά να προσεγγίση το υπάρχον πρόβλημα, να ταράξη τα λιμνάζοντα αποτελματωμένα ύδατα της ``σύγχρονης εκπαίδευσης`` και να ερευνήση το πρόβλημα αυτό με τρόπο επιστημονικό. Ίσως το ``Σταματήστε να πονάτε τα παιδιά`` γίνη η αιτία να σκεφθούμε καλλίτερα όλοι μας, γονείς και εκπαιδευτικοί, υπουργοί και ``αρμόδιοι``, και να συνειδητοποιήσουμε το συντελούμενο έγκλημα αναθεωρώντας τις λανθασμένες μεθόδους και τον ολέθριο δρόμο στον οποίο πορευόμαστε, με θύματα όλης αυτής της παράλογης ιστορίας την μόνη ελπίδα του έθνους: τα ίδια μας τα παιδιά. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]