Δεκατέσσερις ιστορίες. Ιστορίες μικρές, ιστορίες μεγαλύτερες, ιστορίες ακόμα πιο μεγάλες. Ιστορίες για τον έρωτα και τον θάνατο, δηλαδή μονοθεματικές, μια και «ο έρωτας κι ο θάνατος ίδια σπαθιά κρατούνε». Ιστορίες για «ανώνυμους» απλούς ανθρώπους, τον Γιώργο, την Ελένη, τον Θοδωρή, τον Κωστή, την Κατερίνα, τον Γρηγόρη. . . Ανθρώπους της διπλανής πόρτας, ανθρώπους της καθημερινότητας, της ζωής, ανθρώπους οικείους, που όμως είναι αυτοί που αποτελούν το «άλας της γης». (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
