Ο Ιωνάς Κον είναι ένας από εκείνους τους πολυμαθείς γερμανούς καθηγητές, στοχαστές και φιλοσόφους που ανθίσανε στον κήπο που φύτεψαν οι μεγάλοι φιλόσοφοι του περασμένου αιώνα. Στην εποχή του -γεννήθηκε το 1869 και από το 1901 ήταν καθηγητής στο Μπίρμπιγχαμ- ήταν ήδη σε εξέλιξη η διαμάχη ανάμεσα στους υλιστές και ιδεαλιστές φιλοσόφους. Την ίδια εποχή μια νέα επιστήμη θεμελιωνότανε που έμελλε να επηρεάσει βαθύτατα τη διανόηση και τη φιλοσοφία, κρατώντας απόσταση ασφαλείας κι από τις δύο. Πρόκειται βέβαια για την ψυχολογία. Η νέα επιστήμη κατάφερε ένα ρήγμα στις υλιστικές πεποιθήσεις που μέχρι εκείνη τη στιγμή κυριαρχούσαν σαν πιο αποτελεσματικές στην ερμηνεία της ακμάζουσας επιστήμης. Το υπαρξιακό πρόβλημα επανερχότανε έντονα μεταξύ των διανοουμένων και οι παραμελημένες ιδέες του Καντ βρήκαν πρόσφορο έδαφος να επανέλθουν. Έτσι γεννήθηκε το φιλοσοφικό ρεύμα των νεοΚαντιανών ιδεαλιστών οπαδός του οποίου υπήρξε και ο Κον. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]