Κύριος σκοπός της εργασίας αυτής είναι η ερμηνεία του άρθρου 19 του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλάδας, όπου κατοχυρώνεται το απόρρητο της επικοινωνίας. Ρόλο αναγκαίων βοηθημάτων για την ερμηνεία της παραπάνω διατάξεως του Συντάγματος έχουν η ιστορία (και ιδίως η νεότερη συνταγματική ιστορία) του απορρήτου της επικοινωνίας, οι συναφείς διατάξεις του διεθνούς δικαίου, η εύρεση και η επισκόπηση αντίστοιχων διατάξεων αλλοδαπών Συνταγμάτων και -βεβαίως- η πλούσια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ως προς το περιεχόμενο του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου). Η ολοκλήρωση της ερμηνείας ενός άρθρου του Συντάγματος που προστατεύει θεμελιώδες δικαίωμα διέρχεται κατανάγκην από την ενασχόληση με τους κανόνες της κοινής νομοθεσίας που εξειδικεύουν, συμπληρώνουν, επικουρούν ή ενδεχομένως παραβιάζουν τη συνταγματική κατοχύρωσή του. [...]
[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]
