Το έργο αυτό εδώ είναι γραμμένο με μεγάλη, όπως πιστεύουμε, ευαισθησία και με επαρκή γνώση των γεγονότων εκείνων που έλαβαν χώρα κατά την ανεπανάληπτη περίοδο της εποποιίας του Αλέξανδρου του Μακεδόνα. Του πρώτου άντρα στην ιστορία που του απονεμήθηκε ο τίτλος «Μέγας». Ωστόσο, αν και στηρίζεται σε κλασικές πηγές, Αρριανό κυρίως και Πλούταρχο και Διόδωρο Σικελιώτη, εντούτοις αυτό δεν αποτελεί και είδος χρονικού των συμβάντων. Δεν είναι οδοιπορικό. Απεναντίας, είναι συνειδητά απελευθερωμένο από την ιστορική αλληλουχία, από την αιτιοκρατική και χρονική ακολουθία. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
