Ας φανταστούμε ότι γυρίζουμε πίσω στον χρόνο στην εποχή των σπηλαίων. Γνωρίζουμε από τις σπηλαιογραφίες ότι η διατροφή τους τότε ήταν το «βραστό μαμούθ», κάποια βότανα και φρέσκα φρούτα κατ΄ ευθείαν από το δέντρο (και όχι αποθηκευμένα για κάποιους μήνες), καλά χορταρικά χωρίς λιπάσματα, ρίζες και πολύ φρέσκο, καθαρό και αμόλυντο νερό. ΑΑΑΑΑΑ! Αυτό ακούγεται καλό, έτσι δεν είναι; Σίγουρα αυτή η ζωή φαίνεται να μην ήταν πολύ αγχώδης. Τι ζωή!!! (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
