(. . .) Η λέξη αθλητής εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία στην Οδύσσεια, όπου ο Ευρύλαος λέει στον Οδυσσέα πως δεν μοιάζει με αθλητή «ουδ’ αθλητήρι έοικας». Αφορμές για την τέλεση των αγώνων, όπως μπορεί κανένας να διαπιστώσει από τον Όμηρο αποτελούσαν κοινωνικά γεγονότα (φιλοξενία), ταφικά (ταφή Πατρόκλου) κι αργότερα θρησκευτικά και πολιτικά. Αποκορύφωμα της οργανωμένης άθλησης στους αρχαίους έλληνες αποτελούσαν βέβαια οι Πανελλήνιοι Αγώνες με κορυφαίους του Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι διαπιστώνουμε ότι ο αθλητισμός και η άσκηση του σώματος ήταν βαθιά ριζωμένη στη ζωή των αρχαίων Ελλήνων και αποτέλεσε θεσμό, που εδραιώθηκε κοινωνικά με αξιοθαύμαστο τρόπο τόσο με τη μορφή εκπαιδευτικής όσο και της παιδαγωγικής διδασκαλίας (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]