Εις την συγγραφήν του παρόντος με ώθησαν η επιθυμία της συζύγου μου Ελένης Γιοσμά, αλλά και εμού, προς αποκατάστασιν της μνήμης του πενθερού μου Ξενοφώντος Γιοσμά, ο οποίος δια τους μη γνωρίζοντας, εκατηγορήθη ως ηθικός αυτουργός δια τον τραυματισμόν και τον εκ τούτου επελθόντα θάνατον του Γρηγορίου Λαμπράκη, και ο οποίος καίτοι ηθωώθη πανηγυρικώς και παμψηφεί από το Κακουργιοδικείον Θεσσαλονίκης το 1966 (. . .).
[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]
