Ο Απ. Παύλος είναι μεγάλη, αγία μορφή της Εκκλησίας μας. Δικαίως ονομάστηκε `Απόστολος των Εθνών` και `ο πρώτος μετά τον Ένα`. Στη δική του ιεραποστολική συνείδηση και δράση οφείλεται η εξάπλωση της χριστιανικής διδασκαλίας στην ανθρωπότητα και δη στον ευρωπαϊκό χώρο.
Ιδιαιτέρως για μας τους Έλληνες, ο Απ. Παύλος είναι ο Απόστολός μας και η ευγνωμοσύνη μας προς αυτόν είναι μεγάλη. Η τιμή προς το πρόσωπό του γιγαντώθηκε τον εικοστό αιώνα, στον ελλαδικό γενικότερα χώρο, έχοντας ως βάση, πάντοτε, το βιβλίο των `Πράξεων των Αποστόλων` και τις Επιστολές του.
Ειδικότερα, η αρχή της τιμής του Αποστόλου Παύλου έγινε το 1925, όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, αείμνηστος Χρυσόστομος (ο Παπαδόπουλος), ο και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ακαδημαϊκός, συνέστησε υπαίθριο πανηγυρικό εσπερινό με Παύλειο λόγο στον ιερό βράχο του Αρείου Πάγου στην Αθήνα (παρά την Ακρόπολη). Εκεί μάλιστα το έτος 1938 εντοιχίσθηκε και χάλκινη πλάκα με το κείμενο του κηρύγματος του Αποστόλου Παύλου προς τους Αθηναίους (Πράξ. 17, 22-32). Την ιερή αυτή τελετή μιμήθηκαν δικαίως και άλλες πόλεις της Ελλάδος απ` όπου διήλθε ο Απόστολος.
Ως αναφέρει ο αείμνηστος Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος (ο Θέμελης) ο υπαίθριος αυτός Εσπερινός είναι `μία ωραία σελίς της Εκκλησίας των Αθηνών αναφερομένη εις την λειτουργικήν ζωήν της Εκκλησίας ταύτης, αλλά και απάσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος` (βλ. Χρυσοστόμου Θέμελη, Μητροπολίτου Μεσσηνίας, Το χρονικόν του εσπερινού επί του ιερού βράχου του Αρείου Πάγου (1921-1986), Αθήναι 1986). [?]
[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]
