Η παροιμία διπλήν έχει την φύσιν, διότι είναι ή παράγγελμα ηθικόν επί του πρακτικού βίου, ή αξίωμα αλλά λέγον και σημαίνον άλλα. Η παροιμία ζη πάντοτε εις το στόμα του λαού και απ΄αιώνος μεταβιβάζεται από τη μία εις την άλλην γενεάν, ως από ενός εις ετέρου βιβλίον, χωρίς τινα κίνδυνον απωλείας, διότι το βιβλίον της ούτε εις πυρκαϊάν ούτε εις φθοράν υπόκειται.
[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]
