Παρουσιάζω αυτό το βιβλίο με πολλή συγκίνηση γιατί αντιπροσωπεύει το οδοιπορικό του προσωπικού μου πάθους για την τέχνη και τη διδακτική της. Ένα οδοιπορικό που τα βασικά του στοιχεία ήταν η χαρά, το κέφι, ο ενθουσιασμός και η ικανοποίηση κατά την παιδαγωγική διαδικασία στο σχολικό περιβάλλον παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Η προσπάθεια αυτή - ο σχεδιασμός και η μετέπειτα εφαρμογή αυτού του εικαστικού προγράμματος - ξεκίνησε ως ένα πείραμα το οποίο σταδιακά απέκτησε ρίζες, επεκτάθηκε, ενισχύθηκε, και στη συνέχεια κατέληξε σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα Εικαστικής Παιδείας και Αγωγής στην τέχνη. Η αγάπη μου για την τέχνη και η πίστη μου στη διεύρυνση των οριζόντων που αυτή προσφέρει, αλλά και γενικότερα η αναγνώριση της συνεισφοράς της στην ολοκλήρωση του ατόμου με οδήγησαν στην ενασχόλησή μου με αυτήν στο χώρο της εκπαίδευσης. Η δημιουργία και εφαρμογή αυτού του προγράμματος ήρθαν ως φυσική συνέπεια των παραπάνω. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]