Τίποτα δε μένει αναλλοίωτο μπροστά στους δαίμονές της Άντας. Η αλαζονεία, ο εγωκεντρισμός και τα τόσα στοιχεία που αποτελούν την πολυδιάστατη προσωπικότητά της εξωτερικεύονται, με σκοπό να μη στερηθεί `το βασικό υλικό, το οποίο έχουμε όλοι μέσα μας από όταν γεννιόμαστεo το γραφτό, τη Μοίρα, το χαρακτήρα μας`. Αποδέχεται πια πως σ` αυτή τη ζωή "όλα είναι ένα παιχνίδι...", αφού οι ίδιοι δαίμονες κάνουν το "παιχνίδι" να είναι ατελείωτο.
