Στο ποιητικό αυτό βιβλίο του Α. Ζέρβα τον λόγο έχει το σύγχρονο λυρικό «εγώ» που τελεί σε ακατάπαυστο και σκληρό διάλογο με τον εαυτό του μέσα στα δεδομένα του καιρού μας. Χωρίς να επιβάλλει την ιδεολογική του ματιά, ο ποιητής μας φαίνεται σαν να προσπαθεί εδώ με αλλεπάλληλες απόπειρες να θέσει έγκυρα ένα αγωνιώδες ερώτημα που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο: Τι είναι ο σημερινός Έλληνας στον ορίζοντα της ηδονής; Μπορεί η ηδονή να γίνει όργανο της αλήθειας και να σπάσει το φράγμα της φιλάρεσκης αυτοσυνειδησίας μας;
