`ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ`
Επιβιώνω,
στην γκρίζα πόλη των αθώων
και των ενόχων,
μέσα σε `φυσαλίδες επιβίωσης`
που με το νου κατασκευάζω.
Μεταμορφώνω την ασχήμια σε ομορφιά,
την κόλαση σε παραδείσου κάλος
για να μπορέσω αλώβητος να βγω,
από ένα γαϊτανάκι διαφθοράς ανθρώπου
που σπρώχνει στον καιάδα
όποιον βρει.
Επιβιώνω,
στους τεχνητούς παραδείσους της ψυχής μου,
τι κι αν τα μάτια μου την κόλαση
μονάχα θα θωρούν.
Πλέκω υφάδια ελπίδας με τη σκέψη,
από τα ξέφτια τους πάλι θα κρατηθώ,
σε έναν κόσμο που βαδίζει στο κενό,
εγώ, επιβιώνω...
