(. . .) Ως βιβλίο, ο `Τρίτος Δειπνοσοφιστής` είναι μια απόπειρα να ειπωθούν τα ίδια, και αιωνίως επαναλαμβανόμενα, πράγματα, με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχει πράγματι και μια άλλη μικρή καινοτομία σ` αυτό το βιβλίο. Είναι οι συχνές αναφορές σε συγκεκριμένους ανθρώπους, μάγειρες, εστιάτορες, και οινοποιούς, για τα έργα των οποίων πρέπει να είμαστε πάντοτε επιφυλακτικοί. Καλές ή κακές, οι επιδόσεις τους δεν είναι βέβαιο ότι θα παραμείνουν οι ίδιες και αύριο. Αλλάζουν οι άνθρωποι, αλλάζουν και οι συνθήκες. Σωστότερο, λοιπόν, θα ήταν να διαβασθούν όσες αναφορές γίνονται σ` αυτούς, όχι ως `μια κριτική`, ούτως ή άλλως εφήμερης ισχύος, του έργου τους, αλλά ως μια `εικονογράφηση` των επιχειρημάτων που προηγούνται. Αυτή ήταν, άλλωστε, και η αρχική μου πρόθεση. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]