Ήταν απροετοίμαστη, αλλά έτοιμη.
Όταν εκείνος εμφανίστηκε, τη βρήκε ψύχραιμα διαθέσιμη.
Τον μέτρησε, τον πάλεψε, τον κατέκτησε, τον ερωτεύτηκε.
Η ιστορία ενός έρωτα είναι πάντα ίδια: η εμπειρία μεταλλάσσεται ακολουθώντας τον αποδέκτη της.
Τη μέτρησε, την πάλεψε, την κατέκτησε. Την ερωτεύτηκε;
Όμως, η κορύφωση μιας ερωτικής σχέσης περνάει από το αμόνι της υπέρβασης.
Ο έρωτας δεν είναι απλώς μια κίνηση ελευθερίας. Ο έρωτας είναι μια συμπεριφορά που οδηγεί στα άκρα, στην αγωνία και την αυτογνωσία, στη διακύβευση της ακεραιότητας, στην υπέρτατη ηδονή και στη βασανιστική οδύνη, στην παράδοση άνευ όρων προς την καταστροφή που μας οδηγεί στον εξαγνισμό. Ο έρωτας είναι η τραγωδία - η ουσιαστική διάσταση του ανθρώπου-, το αντίβαρο του θανάτου, ακόμα κι αν το τίμημα είναι ο ίδιος ο θάνατος. Η ευγενέστερη πράξη του ανθρώπου για να `απογυμνωθεί` από τα δεσμά του, να ανακαλύψει ποιος είναι. Αυτό είναι ο έρωτας...
Η Λούσυ αναζήτησε τα πάντα... Το απόλυτο... Τον έρωτα... Άραγε βρήκε τον εαυτό της;

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]