Όλοι ξέρουμε πως το δάσος είναι ζωή.
Που βρίσκεται όμως η καρδιά του;
Εκεί που κανείς δεν φαντάζεται. Μέσα σε μια πέτρα, τον ήρωα του παραμυθιού μας, τον Πρασινούλη.
Ο Πρασινούλης, ζει ευτυχισμένος στο δάσος, μέχρι που ένα πρωί το δάσος καίγεται, κι ο Πρασινούλης χάνει τους φίλους και το σπίτι του. Παίρνει τον δρόμο της ξενιτιάς για να ζητήσει βοήθεια. Τα απελπισμένα βήματά του τον οδηγούν στην αφιλόξενη μεγαλούπολη. Η απόγνωσή του μεγαλώνει στη μοναξιά της πόλης και η καρδιά του κτυπά ακανόνιστα. Ο Πρασινούλης αργοπεθαίνει. Όμως η ελπίδα ξαναζεσταίνει την ψυχή του, όταν βρεθεί σε μια παιδική χαρά.
Μπορεί μια μαύρη από τη λύπη πέτρα, να συγκινήσει τα παιδιά;
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
