Ο Ναός του Σολομώντος, που οικοδομήθηκε επί επτά ή κατ` άλλους οκτώ περίπου χρόνια, μεταξύ 1012 π.Χ. - 955 π.Χ., υπήρξε το επιστέγασμα του ηγέτη που προσπάθησε να ενοποιήσει τα δύο βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα σε ενιαίο Κράτος-Έθνος. Ο Ναός αντικατέστησε την `Σκηνή του Μαρτυρίου` που στέγαζε την `Κιβωτό της Διαθήκης` το Θρησκευτικό Σύμβολο του Λαού του Ισραήλ, περιέχοντας το Κείμενο που συνέταξε ο ένθεος Μωϋσής κατά θεϊκή επιταγή. Οι Βαβυλώνιοι καταστρέψανε τον Ναό το 586 π.Χ. οδηγώντας στην αιχμαλωσία τον λαό του Ισραήλ. Ανοικοδομήθηκε μετά την επιστροφή από την αιχμαλωσία επί βασιλείας του Ζοροβάβελ το 535 π.Χ. Και οι δύο Ναοί, σχεδιαστήκανε και οικοδομηθήκανε από την Διονυσιακή Αδελφότητα, από Μινωΐτες Φοίνικες και Έλληνες, επιστήμονες και τεχνικούς της κάθε εποχής. . . ο δε δεύτερος και με την συμμετοχή του Πυθαγόρα, που επίσης βρισκότανε `αιχμάλωτος` στη Βαβυλώνα [. . .] Σκοπός του ανά χείρας βιβλίου είναι η συμπλήρωση των μέχρι τούδε άκρως αξιόλογων μελετών αναφορικά με τον Ναό του Σολομώντος με τα αρχαιολογικά ευρήματα-εκθέματα του Μουσείου Ηρακλείου και τα ιστορικά στοιχεία που αναδύονται από την Μινωϊκή Κρήτη στην οποία γεννήθηκε ο Ευρωπαϊκός και βασίζεται ο Παγκόσμιος Πολιτισμός.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]