Ήτανε δεν ήτανε ακόμη 19 χρονών ο Δαντές, όταν έγινε πρώτος καπετάνιος στη μεγάλη τρισκατάρατη μπρατσέρα «Φαραώ». (. . .) Το «Φαραώ», ύστερα από ένα μεγάλο ταξίδι στα διάφορα λιμάνια της Μεσογείου και αφού άφησε τη Νεάπολη της Ιταλίας, έβαλε πλώρη για τη Μασσαλία, φορτωμένο μπάλες μπαμπάκι. Στο δρόμο, ο πραγματικός καπετάνιος του καραβιού, ο Λεκλαίρ, αρρώστησε ξαφνικά από μηνιγγίτιδα και πέθανε. Όλοι, από τη στιγμή που ο Λεκλαίρ έπεσε στο κρεβάτι, γύρισαν με δυσπιστία τα μάτια τους προς το δεύτερο καπετάνιο του «Φαραώ», τον Εδμόνδο Δαντές, που ήταν φυσικό να τον διαδεχθεί στην κυβέρνηση του καραβιού. (. . .) Αλλά ο ίδιος ο πρώτος καπετάνιος, που προαισθανόταν το σύντομο τέλος του και που εκτιμούσε πολύ το νεαρό «δεύτερο» τους έδωσε κουράγιο. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]