Η οδοντίατρος του βιολειτουργισμού και ο ασθενής της των ανθρωπιστικών επιστημών! Με πεζό λόγο και ποίηση. Ένας Έρωτας πύρινος. . . αλλά διαφορετικός. . . oυράνιος, του πνεύματος. . . που, όμως, προαπαιτεί Αχέροντα, για την Άννα και τον Μάνο! Τους αλλάζει και τους προχωρεί. Υπερβαίνει την απλή διατονική σχέση και αγκαλιάζει το Σύμπαν: «Μια φορά στα χίλια χρόνια. . .». Ο Μάνος είναι ο καθρέπτης, μέσα στον οποίο, η Άννα, βλέπει την αθέατη πλευρά της. Συγκρούονται: «έστω και με των ξιφών την επαφή». (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
