Στην εκπαίδευση, ανεξάρτητα από τη βαθμίδα που εργάζεται κανείς και ανεξάρτητα από το βαθμό που κατέχει, συναναστρέφεται ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης, ηλικίας, φύλου, ψυχολογίας, ειδικότητας, απαιτήσεων, ικανοτήτων. Αυτή η πολυμορφία παράγει, αναγκαστικά, και ανάλογα προβλήματα, τα οποία πρέπει όχι μόνο να λυθούν άμεσα, αλλά κυρίως δίκαια, αν θέλουμε να θεωρούμε ακόμη τον εκπαιδευτικό, είτε το διευθυντή είτε το δάσκαλο, ως πρότυπο νέων ανθρώπων, ως άτομο με αυτοσεβασμό, με αυτοσυνείδηση και με διάθεση να εργαστεί, να συνεργαστεί και να πετύχει στο δύσκολο αλλά και υπέροχο έργο του. Μέσα από αυτήν τη μελέτη ο αναγνώστης-εκπαιδευτικός, από το νηπιαγωγείο μέχρι και τις ανώτατες βαθμίδες εκπαίδευσης, θα συναντήσει τον εαυτό του στις σχέσεις του με το διευθυντή του, τη στάση του προς τους μαθητές του και τους γονείς, στον επιτυχή ή όχι χειρισμό εκπαιδευτικών θεμάτων, στην οικοδόμηση διαπροσωπικών σχέσεων... Θα προβληματιστεί, θα επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική του, θα πετύχει περισσότερα... Θα είναι πιο ευτυχής και μέσα και έξω από την εργασία!

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]