Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ
Μια έκθεση για την κοινοτοπία του κακού
Eichmann in Jerusalem (τίτλος πρωτοτύπου)
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-960-8263-91-8
Νησίδες, Θεσσαλονίκη, 3/2009
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλικά
€ 19.08 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
17 x 24 εκ., 521 γρ., 255 σελ.
Περιγραφή

Η φιλόσοφος Χάννα Άρεντ (1906-1975) κάλυψε τη δίκη του Άιχμαν για το περιοδικό "The New Yorker", στο οποίο η έκθεσή της δημοσιεύθηκε ως μια σειρά άρθρων το 1963.

Γι` αυτή την αναθεωρημένη και διευρυμένη έκδοση του βιβλίου, η συγγραφέας πρόσθεσε υλικό που έγινε γνωστό μετά τη δίκη και έναν Επίλογο στον οποίο αναφέρεται στις συζητήσεις που προκάλεσε το βιβλίο.

Το βιβλίο είναι πολύτιμο και για άλλον ένα λόγο: παρουσιάζει συνοπτικά το τι έγινε με τους εβραίους
στην κάθε ευρωπαϊκή χώρα ξεχωριστά. Γιατί, σε αντίθεση με τον διαδεδομένο μύθο, δεν είχαν όλες οι χώρες την ίδια στάση απέναντι στους εβραίους. Άλλες υπάκουσαν στους ναζί, άλλες τους εναντιώθηκαν. Κι αυτό οφειλόταν σε πολλούς παράγοντες, που εξετάζονται στο βιβλίο και μας δίνουν πολλά μαθήματα για το μέλλον σχετικά με την οποιαδήποτε μειονότητα υφίσταται διώξεις.

Ο Άντολφ Άιχμαν ήταν ο αξιωματούχος του Γ΄ Ράιχ ο "ειδικός στο εβραϊκό πρόβλημα". Ισραηλινοί πράκτορες τον συνέλαβαν στην Αργεντινή, τον μετέφεραν στο Ισραήλ, εκεί δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1961.

Το πρόβλημα με τον Άιχμαν ήταν ότι υπήρχαν πολλοί σαν κι αυτόν και ότι οι περισσότεροί τους δεν ήταν διεστραμμένοι ούτε σαδιστές, αλλά ήταν, και εξακολουθούν να είναι, φοβερά και τρομερά φυσιολογικοί.

"Λαμπρή και ανησυχητική μελέτη του χαρακτήρα και της δίκης του Άντολφ Άιχμαν"

(Stephen Spender, "The New York Review of Books")

"Το καθήκον που ανέλαβε ξεπερνά κατά πολύ τα εγκλήματα ενός ανθρώπου, αφού πραγματεύεται το μεγαλύτερο πρόβλημα της εποχής μας, το πρόβλημα του ανθρώπου σ’ ένα νεωτερικό ολοκληρωτικό σύστημα. Η καλύτερη προστασία μας από τον καταπιεστικό έλεγχο και τον απανθρωποποιητικό ολοκληρωτισμό εξακολουθεί να είναι η προσωπική κατανόηση των γεγονότων όπως έγιναν. Μ` αυτό τον στόχο, η Χάννα Άρεντ μας έχει δώσει πλούσιο υλικό."

(Bruno Bettelheim, "The New Republic")

Για τον αναγνώστη
Το δικαστήριο
Ο κατηγορούμενος
Ειδικός στο εβραϊκό ζήτημα
Η Πρώτη Λύση: απέλαση
Η Δεύτερη Λύση: συγκέντρωση
Η Τελική Λύση: θανάτωση
Η Σύσκεψη της Βάνζεε ή ο Πόντιος Πιλάτος
Καθήκοντα ενός νομοταγούς πολίτη
Εκτοπίσεις από το Ράιχ. Γερμανία, Αυστρία και το Προτεκτοράτο
Εκτοπίσεις από τη δυτική Ευρώπη. Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Ιταλία
Εκτοπίσεις από τα Βαλκάνια. Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία
Εκτοπίσεις από την κεντρική Ευρώπη. Ουγγαρία και Σλοβακία
Τα κέντρα θανάτωσης στην Ανατολή
Τεκμήρια και μάρτυρες
Η απόφαση, η έφεση και η εκτέλεση
Επίλογος
Υστερόγραφο Βιβλιογραφία
Επίμετρο της Πηνελόπης Κουφοπούλου
Ευρετήριο
Βιβλιοκριτικές
Είναι γεγονός ότι η Χάνα Άρεντ σε πολλές περιπτώσεις δίχασε τους συναδέλφους της, κυρίως λόγω των θέσεων που εξέφρασε σχετικά με τη δίκη του Άιχμαν, όπως στο κλασικό πλέον βιβλίο της Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ – Έκθεση για την κοινοτοπία το κακού. Από κάποιους θεωρήθηκε ότι σε αυτό το έργο της «σχετικοποιούσε» το Κακό, ως νόημα και ουσία, αλλά και «αθώωνε» έμμεσα τους θύτες. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα; ... >>>
Στις θηριωδίες των Ναζί συμμετείχαν συνηθισμένοι άνθρωποι, που δεν ήταν ούτε σαδιστές, ούτε φανατικοί. Πώς εξηγείται; Πώς είναι δυνατόν να συνέβη αυτό το κακό; Πώς μπόρεσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι να συμμετάσχουν σε αυτό το έγκλημα διαρκείας ή έστω, μόνον, να το ανεχθούν; Όχι ότι μαζικές σφαγές και ωμότητες δεν είχαν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν και δεν επαναλήφθηκαν έκτοτε. Αλλά το Ολοκαύτωμα είναι μοναδικό, καθώς εφαρμόστηκε κι εκτελέστηκε επί χρόνια ένα σχέδιο εξολόθρευσης ενός ολόκλήρου λαού ως εάν να επρόκειτο για γιγαντιαίο διοικητικό και βιομηχανικό πρόγραμμα. >>>

Add: 2014-01-01 00:00:00 - Upd: 2023-11-16 13:22:02