Η ζωή είναι ένα όνειρο, ένα παραμύθι. Όταν αποφασίσει να την περιγράψει κανείς στο χαρτί πρέπει να χρησιμοποιήσει τη φαντασία του για να τα καταφέρει. Πρέπει να χρησιμοποιήσει στο έπακρον τη `μεταφορά` στο λόγο και να ταξιδέψει τους αναγνώστες. Αν προσπαθήσει να την περιγράψει με ακριβείς και ορθολογικούς όρους θα τους κουράσει και δεν θα τους ευχαριστήσει. Δεν θα λέγεται απλά συγγραφέας τότε, αλλά ιστορικός συγγραφέας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο στόχος μου είναι να δώσω μια συναυλία γραφής με ορχήστρα την αλληγορία και το γέλιο. Γι` αυτό, λοιπόν, ζητώ την άδειά σας, με αριθμό ιατρικού πρωτοκόλλου `Gimema-Aida`, να `μεταφέρω` κι εγώ στο χαρτί τη δική μου `όπερα`, συνοδευόμενη από ένα `εύθραυστο πιάνο ζωής`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]