Τη Μύκονο τη γνώρισα παιδούλα σαν ήμουν. Ο πατέρας μου -που ήταν καπνέμπορος- περιόδευε σε πολλές περιοχές της πατρίδας. Συχνότατα ταξίδευε στα νησιά. Τα καλοκαίρια με έπαιρνε μαζί του. Εγώ, απ` τα πιο τρυφερά μου χρόνια, λάτρευα τη θάλασσα. Στα δέκα μου, γνώρισα τη Μύκονο και δέθηκα από τότε μαζί της, πράγμα που δεν έγινε με τα αλλά νησιά - όσο όμορφα και να ήταν. Στη Μύκονο, ήρθαμε πολλά καλοκαίρια με τους γονείς μου και τα αδέλφια μου. Έκαμα φιλενάδες, περπάτησα στο νησί. Το ένιωσα δικό μου. Στα δεκαπέντε μου, με έστειλε ο πατέρας μου να παραθερίσω εδώ, ένα ολόκληρο καλοκαίρι, κοντά σε φιλική οικογένεια. Τότε φανερώθηκε και η κλίση μου για τη ζωγραφική, μέσω της λιτής, πανέμορφης φύσης του νησιού. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]