Το βιβλίο αυτό πραγματεύεται την ανθρώπινη ΜΟΝΑΞΙΑ σε όλες τις μορφές της: Φυσική Μοναξιά, Κοινωνική Απομόνωση, Κοινωνικός Αποκλεισμός, Θλίψη και Μελαγχολία, ένα φαινόμενο, που έχει ιδιαίτερα οξυνθεί, λόγω των μεγάλων δημογραφικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτιστικών και πολιτικών αλλαγών της εποχής μας. Κι όμως η Μοναξιά δεν είναι αναπόφευκτη ούτε φτάνει κάποτε μοιραία. Μπορεί και να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί, αρκεί να εντοπιστούν έγκαιρα οι διέξοδοι: τα «ΠΑΡΑΘΥΡΑ» που απεγνωσμένα έψαχνε ο Καβάφης. . . Κι όταν τα «ΠΑΡΑΘΥΡΑ» ανοίξουν και μπει στην ψυχή και την καρδιά μας ο ήλιος και το φως θα απομακρυνθεί η Μοναξιά, ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΖΕΣΤΑ, ΣΤΑ ΦΩΤΕΙΝΑ ΚΑΙ ΟΛΑΝΟΙΧΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΔΥΣΚΟΛΑ ΦΩΛΙΑΖΕΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]