Η δολοφονία της Σαρλότε Μπέρινγκερ το 2006 είναι σαν τη γάτα του Σρέντιγκερ: ο καταδικασμένος νεαρός Φρέντερικ Τάλας μπορεί να είναι ένοχος, αλλά μπορεί και να μην είναι. Το ίδιο συμβαίνει και με την εξαφάνιση, που αποδείχτηκε τελικά δολοφονία, της μικρής Ούρσουλα Χέρμαν το 1981, με τις ευθύνες να πέφτουν εντέλει στον Αρτούρο Ζαμιάτιν. Όσο κι αν το δικαστήριο έβγαλε μετά από πολυάριθμες συνεδρίες την καταδικαστική του απόφαση, η μυθοπλασία δεν είναι καθόλου σίγουρη και στρέφει πάνω στην πραγματικότητα τα δικά της κιάλια.</p> <blockquote> <p>Πάνω σ’ αυτόν τον καμβά, που όντως έλαβε χώρα στο Μόναχο του 2006, ο Μίνως Ευσταθιάδης αναλαμβάνει να διερευνήσει την ορθότητα της απόφασης, ξεκινώντας ένα δικαστικό μυθιστόρημα… Η γηραιά πάμπλουτη Σαρλότε, η οποία διατηρεί έναν ολόκληρο όροφο πάνω από το ιδιόκτητο πολυώροφο πάρκινγκ, σκοτώνεται με είκοσι τόσες σφυριές. Οι αστυνομικές αρχές, χωρίς πιθανόν να έχουν αδιάσειστα στοιχεία, ρίχνουν την ευθύνη στον ανιψιό της που εργάζεται στο πάρκινγκ και είναι, πέρα από βασικός κληρονόμος της, και ο πιο στενός της συνεργάτης στην επιχείρηση. Πάνω σ’ αυτόν τον καμβά, που όντως έλαβε χώρα στο Μόναχο του 2006, ο Μίνως Ευσταθιάδης αναλαμβάνει να διερευνήσει την ορθότητα της απόφασης, ξεκινώντας ένα δικαστικό μυθιστόρημα… Σε παράλληλη αφήγηση κάνει το ίδιο με τη δεκάχρονη που χάθηκε μια βραδιά στο δάσος και τελικά βρέθηκε νεκρή σε ένα ξύλινο κιβώτιο, αφού ο απαγωγέας της ή οι απαγωγείς της έκαναν το ένα μοιραίο λάθος μετά το άλλο. Στο τέλος, μετά από χρόνια συλλαμβάνεται και καταδικάζεται ένας από τους κύριους υπόπτους >>>