... θα περιμένω μέχρι τα ξίφη των ματιών σου να λυγίσουν, μέχρι τα σύννεφα να μαρτυρήσουν την αλήθειά τους, μέχρι οι αιχμάλωτοι του χθες να αποδράσουν. Θα περιμένω μέχρι τα δάκρυα να κυλήσουν στην πληγή, μέχρι να τη γιατρέψουν. Θα περιμένω μέχρι ν` ακουστούν οι συγχορδίες της ψυχής, μέχρι να πετάξουν μακριά τα μαύρα πουλιά. (...) θα περιμένω μέχρι η ανάσταση να με φιλήσει, μέχρι ο θάνατος να με υποτιμήσει. Θα περιμένω μέχρι την αυγή... Ίσως τότε έρθεις.
