ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ, ειν` ένα έργο π` αναφέρεται στον τρόπο ζωής στα χωριά της Κρήτης, κατά το διάστημα του μεσοπολέμου και την πρώτη μετακατοχική εικοσαετία, ώσπου ήρθε η εποχή των ραγδαίων τεχνολογικών και κοινωνικών εξελίξεων, που αφάνισαν κάθε ίχνος εκείνου του τρόπου ζωής.
Τα ήθη, τα έθιμα και ο τρόπος διαβίωσης, ήταν περίπου αυτός που περιγράφεται σ` όλα τα χωριά της Κρήτης. Ασφαλώς και υπήρχαν διαφοροποιήσεις από τόπο σε τόπο, ακόμα και από χωριό σε χωριό, οι οποίες όμως δεν ήταν δυνατόν να καταγραφούν.
Στόχος τούτης της προσπάθειας είναι να καταγράψει τις γενικές γραμμές όλων των εκδηλώσεων ζωής στην Κρητική ύπαιθρο, χωρίς να αφήσει κενά ως προς τις εκδηλώσεις και τις δραστηριότητες αυτές στα χωριά μας. Οι λεπτομερειακές διαφοροποιήσεις από τόπο σε τόπο, δεν περιλαμβάνονται στο αντικείμενο ενδιαφέροντος τούτης της καταγραφής.
Να διευκρινίσω ακόμα πως η αναφορά μου σ` ορισμένους συγχωριανούς μου δεν έγινε με καμιά ειρωνική διάθεση. Τιμώ, σέβομαι και ευλαβούμαι τη μνήμη των πεθαμένων, όπως τιμώ και εκτιμώ απεριόριστα εκείνους που ζουν ακόμα, γιατί όλοι μαζί, με τον τρόπο που έζησαν και με τις συμπεριφορές τους ο καθένας, σημαδέψανε και σηματοδοτήσανε το λαογραφικό χαρακτήρα της εποχής τους.
Απ` αυτούς έμαθα να μιλώ τον Κρητικό ιδιωματικό λόγο, απ` αυτούς άκουσα ένα σωρό ιστορίες και ανέκδοτα. Αυτοί μεταλαμπαδεύσανε σ` εμάς τη λαϊκή σοφία, τη λαϊκή γνώση και τις λαϊκές παραδόσεις του νησιού μας.
Γι` αυτό το λόγο, εξάλλου, τους αφιέρωσα το πρώτο μου λογοτεχνικό-λαο-γραφικό πόνημα που φέρει τον τίτλο: ΚΡΗΤΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ - Πριναρότσιτες.
Κι επειδή, κατά την άποψη μου, κανένα έργο δεν κρίνεται συνολικά στην εποχή του, αφήνω το μέλλον να δείξει, αν ετούτ` η προσπάθεια άξιζε πραγματικά τον κόπο.
Αθήνα, Νοέμβριος 2006 Μ. Ε. Π.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]