(. . .) `Τη ζωή μας εμείς την κάνουμε δύσκολη`, έλεγε πάντα η Χριστίνα. Το πιστεύετε αυτό; Εγώ όχι! Στη δική μου ιστορία, δεν κρατούσα εγώ το τιμόνι· με οδηγούσαν πάντα οι άλλοι εκεί που ήθελαν - μια δεξιά, μια αριστερά, μια μπροστά και πέντε πίσω. Πότε αναποδογυριζόμουν κι έβγαινα σώα και πότε πάλευα με τα κύματα να νικήσω τη φουρτούνα. Τα σημάδια, όμως, δύσκολα φεύγουν ή και καθόλου. Εξαρτάται πόσο βαθύ είναι το τραύμα. Στην ιστορία μου όλα άρχισαν από ένα λάθος. Ένα λάθος όνομα. . . Μια λάθος στιγμή! Πόσο παράξενη είναι η ζωή. . .` (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
