Πήγε κοντά της μικρός. Την αγάπησε, τη διεκδίκησε με πάθος ανώριμο, με πείσμα παιδιάστικο και, όταν μεγάλωσε, κατάλαβε πια πως η ζωή του είναι άδεια μακριά της. μαζί τον μάγεψαν το χρόνο, να σταματήσει εκεί μπροστά τους, να μην αλλάξει τίποτα απ` την ανέμελη ζωή τους. Μα πότε ο χρόνος σταματά; Δυο πλάσματα μοναδικά, απόκοσμα, που είπαν να λατρέψουν το δικό τους θεό, να ζήσουν μαζί εδώ κάτω στη γη. . . τη δική τους αγάπη.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
