Στο δικανικό λόγο των ρητόρων της κλασικής Αθήνας φαίνεται εκτός από τη φραστική διατύπωση του λογογράφου και ο χειρισμός της υποθέσεως στον οποίο προέβη. Αντικείμενο της μελέτης του ανά χείρας βιβλίου είναι ο χειρισμός αυτός. Συνίσταται στο σκοπό και στην κατεύθυνση της υποθέσεως. Δεν περιλαμβάνει την πραγμάτευση των επιμέρους θεμάτων, όπως φερ’ ειπείν των αποδείξεων και της εκτιμήσεώς τους, και στην πραγμάτευση αυτή μερικές φορές εισέρχεται η προκείμενη μελέτη για χάρη της θεωρήσεως του χειρισμού. Είναι ο χειρισμός επιλογή της στρατηγικής, του στόχου της υποθέσεως, καθώς και της τακτικής που οδηγεί στην πραγμάτωσή του. (. . .)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
