"Γαλήνη"
Λίγη αρμονία/
λίγη ειρήνη/
γύρεψα παντού/
στους ανθρώπους/
του κόσμου./
Γιατί μου στερείς,/
υπέρτατο φως μου,/
του σούρουπου τη γλυκιά γαλήνη;/
Λίγο να ξαποστάσω/
στου δρόμου τη μέση,/
πριν πάλι κινήσω/
μοναχή μου,/
το ταξίδι που προχάραξε/
η ζωή μου,/
όταν ύστατη αυλαία θα πέσει. (από τη σελ. 30 του βιβλίου)
