Η οικογένεια Περδικάρη είναι μια τυπική εικόνα της μεγαλοαστικής επαρχίας. Η σεμνοτυφία, το κέρδος, η απάτη, η «ευσέβεια», η συνενοχή, η αμοιβαιότητα στην κοινωνική πρόσοψη και η δυσπιστία στο «εσωτερικό» τη χαρακτηρίζουν. Έχει διαβρωθεί από τα ίδια τα λάθη της, από την απληστία της, την αυτοϋπονόμευσή της...
Αυτό το σπίτι - θεσμός θα καταρρεύσει χτυπημένο από μέσα. Αυτό το παιδί, η Μαργαρίτα, θα πυροδοτήσει τα εκρηκτικά... Όταν η Μαργαρίτα μυείται, είναι ώριμη να δεχτεί την έξοδο, τη διαφυγή από το περιβάλλον της. Τα επιχειρήματά της τα βρίσκει μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
