Προσφυγοπούλα είμαι εγώ απ` τη Μικρά Ασία / είδανε τα ματάκια μου μεγάλη απελπισία. / Είδα τους Τούρκους με μαχαίρια / να σφάζουνε τους Χριστιανούς με τ` άφοβά τους χέρια. / Όπως πετάει ένα πουλί και σκίζει τον αγέρα / έτσι πετάξαμε κι εμείς κι ήρθαμε στον Περαία. / Ας έχουμε υπομονή ας έχουμε ελπίδα / πως θε να `ρθει ένας καιρός να πάμε στην πατρίδα.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
