Το σύγγραμμα αυτό απευθύνεται κυρίως στους νέους μαθηματικούς, σ` αυτούς που βρίσκονται στο τέλος των σπουδών τους ή στην αρχή της επιστημονικής τους σταδιοδρομίας. Ο συγγραφέας διατηρεί ζωηρή την ανάμνηση της έντονης επιθυμίας που κατείχε αυτόν και τους συναδέλφους του στα φοιτητικά και στα πρώτα μεταπτυχιακά τους χρόνια για την ύπαρξη κάποιας `πηγής`, κάποιου βιβλίου που θα τους παρουσίαζε απλά και με σαφήνεια μια γενική κάτοψη του `δάσους` στο οποίο επιχειρούσαν να εισέλθουν, του δάσους της επιστήμης των μαθηματικών, της επιστήμης που, πάντα πίστευαν, ότι είναι η μητέρα όλων των επιστημών, εκείνης που οικοδομεί την γόνιμη φαντασία, που είναι η υφάντρια προτύπων καθαρής και λεπτής σκέψεως, εκείνης που καθορίζει το κριτήριο-πρότυπο της αντικειμενικής αλήθειας σε κάθε διανοητική προσπάθεια. Το δάσος αυτό στην εποχή μας έχει καταστεί πολύ πιο πυκνό, πολύ πιο εκτεταμένο, και αυτό είναι εκείνο που παρεκίνησε τον συγγραφέα, που τώρα βρίσκεται στο τέλος της επιστημονικής του σταδιοδρομίας, να επιχειρήσει την συγγραφή του ανά χείρας βιβλίου με την ελπίδα ότι ανταποκρίνεται στην πραγμάτωση παρομοίων επιθυμιών με εκείνες που είχε αυτός ως φοιτητής, επιθυμιών που είναι πιθανόν να έχουν οι σημερινοί νέοι θεράποντες της μαθηματικής επιστήμης.
Το βιβλίο απευθύνεται στον ερευνητή αλλά και στον διδάσκοντα. Κανείς δεν αμφισβητεί την άποψη ότι, αν επιθυμούμε να προβλέψαμε το μέλλον των μαθηματικών, πρέπει απαραιτήτως να μελετούμε την ιστορία και την παρούσα κατάσταση της επιστήμης. [. . .]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]