Ο προσωκρατικός ποιητής-φιλόσοφος Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος (5ος αιώνας π.Χ.) είναι ο στοχαστής που ανέλαβε να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον πλουραλισμό του Ηράκλειτου και στον ενισμό του Παρμενίδη. Συγκέντρωσε συνάμα τις νοητικές του δυνάμεις γύρω από ένα θέμα, που όλο και περισσότερο (χάρη ίσως στην επίδραση της Πυθαγόρειας σχολής) έμπαινε τότε στο κέντρο του ενδιαφέροντος: πρόκειται για το πρόβλημα της ζωής. Ο Εμπεδοκλής κατέληξε στην πεποίθηση ότι τόσο η ανθρώπινη όσο και κάθε άλλη ζωή διέπεται από δύο κυρίαρχες ορμές: την ενωτική δύναμη της Φιλίας και τη διασπαστική δύναμη της Διαμάχης, που συγκροτούν μια αδιάκοπη εναλλαγή ανάμεσα στο ένα και στα πολλά. Αυτό το εκρηκτικό εμπεδόκλειο δίδαγμα, όπου εκρήγνυται τόσο ο ενισμός όσο και ο πλουραλισμός, είναι ίσως ό,τι πιο κορυφαίο έχει να μας προσφέρει η προσωκρατική διανόηση. Ο Γιάννης Τζαβάρας γεννήθηκε το 1950 στον Πειραιά σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Αθήνας, του Gottingen και του Μονάχου, και από το 1979 διδάσκει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ο παρών τόμος περιλαμβάνει όλα τα αποσπάσματα που διασώθηκαν από τα δύο ποιητικά έργα του Εμπεδοκλή (Περί φύσεως και Καθαρμοί), όπως ταξινομήθηκαν από τους φιλόλογους Diels-Kranz το κείμενο είναι εμπλουτισμένο με νεοελληνική μετάφραση, εκτενή φι-λολογικά και φιλοσοφικά σχόλια, επιλογή αρχαίων βοηθητικών μαρτυριών, αλφαβητικό πίνακα όλων των λέξεων του αρχαίου κειμένου, υπόμνημα πηγών, concordance κλπ.