«Πιο πολύ φοβάμαι να νιώθω μόνη σε έναν τόσο μεγάλο κόσμο» «Έλα. Κράτα το χέρι μου σφιχτά και πάμε να σου δείξω τα αστέρια!»
«Κι αν χαθούμε;» «Τότε θα ζήσουμε».
Η δαχτυλήθρα και το αστέρι συγκινεί βαθιά τον αναγνώστη καθώς αποτυπώνει με τρυφερότητα τη μοναξιά, αλλά και τη δύναμη της φιλίας στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό. Η ιστορία της Κλειούς και της Ισμήνης υπενθυμίζει πόσο θεραπευτική μπορεί να γίνει η αποδοχή, όταν προσφέρει ασφάλεια, προστασία και αληθινό μοίρασμα. Αγγελίνα Στεργιοπούλου Ψυχολόγος -Παιδοψυχολόγος
