Χωρίς να αποτελεί θρησκευτικό κείμενο, αντλεί τη δραματουργική του βάση από τα Ευαγγελικά κείμενα και την εκκλησιαστική παράδοση, ενώ ταυτόχρονα συνομιλεί με την παγκόσμια λογοτεχνία και δραματουργία, όπως η Ηρωδιάδα του Γκυστάβ Φλωμπέρ και η Σαλώμη του Όσκαρ Ουάιλντ. Γραμμένο σε λυρική, ποιητική γλώσσα υψηλής έντασης, διερευνά την αλαζονεία της εξουσίας και την επιλογή του ανθρώπου απέναντί της.
Η δράση εκτυλίσσεται γύρω από έξι ήρωες-σύμβολα του χθες που λειτουργούν ως υπερβατικοί καθρέφτες για τον σημερινό άνθρωπο, υπενθυμίζοντας ότι η αλλαγή προκύπτει μέσα από συνείδηση, ευθύνη και πράξη. Παράλληλα, φωτίζει τη θέση της γυναίκας σε ένα βαθιά ανδροκρατούμενο σύστημα, αναδεικνύοντας την ανάγκη, την ευαλωτότητα και τη δύναμή της.
Το θεατρικό αυτό έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Φεβρουάριο του 2026, στην Αθήνα και στη συνέχεια πραγματοποίησε περιοδεία σε ολόκληρη τη χώρα.
