Μνήμες, εμμονές, μικρές αποκαλύψεις κι απόπειρες λύτρωσης συνθέτουν ένα μωσαϊκό προσώπων και στιγμών, άλλοτε ρεαλιστικών, άλλοτε σχεδόν ονειρικών. Μια λογοτεχνική τελετή στην οποία ο αναγνώστης δεν καλείται να καταλάβει· μόνο να σταθεί, να νιώσει, να θυμηθεί. Παρελθόν, παρόν και μέλλον βουτούν τα πινέλα σε χρώμα και δημιουργούν τον πιο παράδοξο πίνακα. Αυτόν, της ζωής. Γυναίκες και άντρες που κρατούν τη ζωή στα χέρια τους και την απλώνουν σαν σεντόνι σε ταράτσες και πεζούλια. Μητέρες, κόρες, φίλες, ερωμένες, γιοί και πατεράδες, σύντροφοι και χαμένες ψυχές, που αναζητούν το φως σε φτηνούς καθρέφτες και φωτογραφίες σε ασημένιες κορνίζες. Μια αφήγηση πυκνή, συγκινητική, εμποτισμένη με αγάπη -πάντα με αγάπη, που ενίοτε ακουμπά το μίσος.
