Ο Ραμόν, κουρασμένος από τη δουλειά του ως εργάτη σε εργοστάσιο, ανεβαίνει σε μια πινακίδα της Coca-Cola στην άκρη του δρόμου και αποφασίζει να ζήσει εκεί. Του έχουν αναθέσει να φυλάει την πινακίδα για να μην κλέψει κανείς τους προβολείς, και το αφεντικό του δεν έχει αντίρρηση να μένει είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, εφτά μέρες τη βδομάδα, στο νέο του πόστο. Σ’ αυτή την ετοιμόρροπη φωλιά, επιτέλους νιώθει σαν στο σπίτι του. Εκεί τον επισκέπτεται ο εντεκάχρονος Μιγκέλ, ο οποίος μαθαίνει να παρατηρεί τον κόσμο από ψηλά, ενώ οι κάτοικοι της συνοικίας ψιθυρίζουν ότι ο Ραμόν έχει τρελαθεί εντελώς, αφού οι άντρες και οι γυναίκες δεν είναι πουλιά.
Μια ιστορία ενηλικίωσης, γεμάτη χιούμορ και λυρισμό, για τις αντιφάσεις της κοινωνίας που, στο όνομα της ειρήνης, δεν διστάζει να καταφύγει στη βία.
Έχουμε φωνή; Ξεκινάμε το σημερινό μας ταξίδι με ένα πολύ διαφορετικό βιβλίο που δύσκολα θα μπορούσε να το κατατάξει κανείς σε κάποιο είδος. Ένα ιδιότυπο μυθιστόρημα ενηλικίωσης που απευθύνεται σε εφήβους αλλά και σε ενήλικο κοινό. Πρόκειται για το μυθιστόρημα «Ο Άνθρωπος στην Πινακίδα» της Μαρία Χοσέ Φεράδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Carnivora σε μετάφραση της Χριστίνας Φιλήμονος. Ένας άντρας, ο Ραμόν, πηγαίνει να ζήσει σε μια διαφημιστική πινακίδα της Coca Cola, σε ένα σημείο κάπως έξω από το χωριό του. >>>
