Η μουσική, στο συμφραζόμενο του πολιτισμού, υποβάλλει τρόπους σκέψης που μπορεί να αυξήσουν την επίγνωση του ανθρώπου για τη συγκρότηση και την εξέλιξη της ζωής. Σε αυτή τη βάση, αξίζει να κατανοήσουμε την κουλτούρα της δημοφιλούς μουσικής με όρους ιστορικούς, πολιτισμικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς, ηθικούς, ιδεολογικούς και οικονομικούς. Στην παγκόσμια δυναμική της, αναπτύσσονται αιτήματα χειραφέτησης που υποκρύπτουν ιεραρχίες, παιχνίδια εξουσίας και συστημικό αποκλεισμό. Στην πυξίδα του μεταμοντερνισμού, η προσοχή στρέφεται σε πράγματα που δεν ήταν ‘ορατά’ στο παρελθόν, όπως η φυλή, το φύλο, η απομόνωση και τα στερεότυπα. Μπορούμε να σκεφτούμε κάθε διασταύρωση ως τόπο έντασης, αντίδρασης ή αντίστασης. Η σκέψη μου για τη δημοφιλή μουσική αφορά στο συναρπαστικό και γόνιμο ερώτημα «τι άλλο είναι δυνατόν στο εγχείρημα της ερμηνείας της;».