Θαμπές ζωές
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-960-03-6316-6
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
€ 14.84 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
14 x 21 εκ., 200 σελ.
Σύντομη περιγραφή
https://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-6316-6
Περιγραφή

Η ιστορία μιας άγριας εκδίκησης. Το τελευταίο γράμμα μιας μελλοθάνατης νεαρής κομουνίστριας στα χρόνια του εμφυλίου στη Χαλκίδα. Η οδύσσεια μιας Βορειοηπειρώτισσας στη σύγχρονη Ελλάδα. Η συνάντηση με το δολοφόνο του αγωνιστή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη. Η εσωτερική μετανάστευση στην Αθήνα για μια καλύτερη ζωή. Ο αδιέξοδος έρωτας μιας μαθήτριας προς τον καθηγητή της. Η πορεία μιας νεαρής αντάρτισσας από τα χωριά της Ηπείρου προς την εξορία, στην Ουγγαρία, το 1948. Η τελευταία φωτογράφιση του λήσταρχου Θωμά Γκαντάρα, στη Θεσσαλία τη δεκαετία του ’20. 

Με κοφτή, αστόλιστη και γυμνή γλώσσα, ο συγγραφέας ανασκάπτει την ατομική και συλλογική μνήμη και φέρνει στην επιφάνεια παιχνίδια της Ιστορίας σε βάρος των αθώων, εγκλήματα πάθους και τιμής στην ελληνική επαρχία. Στις Θαμπές ζωές οι ήρωες, στερημένοι, αδύναμοι και μοναχικοί, αναμετριούνται με την απώλεια, τον έρωτα, την τρέλα και το θάνατο. Πρωταγωνιστές ή κομπάρσοι, συμπλέκονται με το μοιραίο, συνθέτοντας την εικόνα του ανθρώπινου δράματος.

Βιβλιοκριτικές
Πεζογραφήματα [1] ὀνομάζει ὁ συγγραφέας τά 33 πεζά πού ἀπαρτίζουν τόν τόμο Θαμπές ζωές. Τά πεζά αὐτά ἔχουν δομή παραδοσιακή, διαρθρωμένη χρονολογικά, τά περισσότερα (25) σέ πρῶτο πρόσωπο καί τά λιγότερα (8) σέ τρίτο, εἴτε μέ ἀφηγητή ἐνδοκειμενικό, εἴτε μέ ἀφηγητή θεατή ἤ καί ἀκροατή. Ὡς πρός τήν ἔκταση ἔχουμε διαφορές, μέ τό μικρότερο («Τά λευκά δόντια») νά εἶναι μιάμιση σελίδα καί τό μεγαλύτερο («Ἡ τελευταία φωτογραφία») δεκαπέντε σελίδες. >>>
Οι Θαμπές ζωές του Γιάννη Η. Παππά αποτελούνται από 33 πεζογραφήματα, που ακτινογραφούν και παρουσιάζουν μια άλλη εποχή σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο. Ο συγγραφέας θυμάται και καταγράφει καταστάσεις βιωματικές, αλλά και έμμεσες μνήμες, σε ύφος προφορικού λόγου με την πολυφωνία του ιδιωματικού λόγου των χωριών της Άρτας. Ο λόγος του είναι άμεσος, μιλάει στον αναγνώστη τόσο τον ενήλικα με ανάλογες μνήμες από άλλες περιφέρειες της Ελλάδας, όσο και στον νεότερο, που τον πληροφορεί για έναν κόσμο και μια κοινωνία δρώσα μεταπολεμική, έχοντας ως όριο θα έλεγα τη μεταπολίτευση. >>>
Μάριου Μιχαηλίδη, Στην ανεξάντλητη πηγή της ελληνικής επαρχίας, bookpress, 22/04/2018
H σιωπή και το σαθρό πέπλο μιας επινοημένης αγνότητας που για χρόνια σκέπαζαν με μια κρυπτική αχλή όλο το εύρος της επαρχιώτικης ζωής, δεν άντεξαν για πολύ. Οι νέοι καιροί άνοιξαν ρωγμές στα τείχη των κατάκλειστων και απομονωμένων κοινωνιών, ανασκάλεψαν τα έγκατά τους και έφεραν στην επιφάνεια ό,τι σάπιο υπήρχε. Ο συγγραφέας, ασκημένος ποιητής, αφήνει στο περιθώριο τα σύνεργα της ποιητικής τέχνης, ανασύρει τον απλό και λιτό λόγο και επιλέγει προσεκτικά τις ψηφίδες με τις οποίες θα ανασυστήσει το μωσαϊκό μιας αδιάψευστης κοινωνικής πραγματικότητας. >>>

Add: 2018-03-20 10:40:43 - Upd: 2024-01-30 15:40:27