Οι εικόνες και οι ήχοι οργανώνουν την εμπειρία με τρόπο αναλογικό, όχι ως απλή ανάκληση, αλλά ως βίωμα που εγγράφεται στο σώμα και στη γλώσσα.
Το νερό λειτουργεί ως όριο και ως ενδιάμεσος χώρος, όπου παρελθόν και μέλλον συνυπάρχουν σιωπηλά.
Πρόκειται για την πρώτη ποιητική συλλογή της, μια πρόσκληση στη μνήμη ως ενεργό πεδίο και όχι ως απλή ανάμνηση.