Χρόνια μετά τον θάνατό της, η μορφή της Ελισάβετ αναδύεται μέσα από τις αναμνήσεις του Ιακώβου και από τα προσωπικά της κειμήλια: επιστολές, φωτογραφίες, ημερολόγια και αντικείμενα φυλαγμένα στη σοφίτα του παλιού σπιτιού.
Με φόντο τις οδυνηρές στιγμές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου και των χρόνων που ακολούθησαν, οι Δίφορες ελπίδες αφηγούνται μια ζωή σημαδεμένη από τον έρωτα, την απώλεια, τη μνήμη και τη βαθιά ανάγκη της δεύτερης ευκαιρίας.