Μανιασμένοι άνεμοι σκληροί
Κομματιάζουν τον καθρέφτη
Της άγριας θάλασσας
Όταν έρχεσαι
Οι μέρες γίνονται
Νεράιδες που χορεύουν ανέμελα
Στου Πάνα το πανηγύρι
Στο δίστιχο των χειλιών σου
Έγραψα το καλύτερο ποίημα
Μέσα από τα μάτια σου
Φιλτράρεται η ασχήμια του κόσμου
Και γίνεται ομορφιά.