«Θέλω να σε δω λουσμένο στο αίμα. Να προσπαθείς και να χάνεις. Και μετά να προσπαθείς πάλι. Και μετά και πάλι να χάνεις. Πότε θα καταλάβεις επιτέλους ότι πιο όμορφο από όλα είναι να αγαπάς και όχι να νικάς;
Θέλω μόνο... θέλω μόνο ποτέ να μη σταματάς. Χωρίς παράπονο και χωρίς λύπες, να αλλάζεις και να μάχεσαι κινώντας το σπαθί ακριβώς όπως σου έμαθα. Δίχως να κρατάς κάτι για τον εαυτό σου και με τη «ράγα» της σπονδυλικής σου στήλης περπατημένη.
Απαιτώ το σπαθί σου στη θέση του.
Και αυτή είναι πίσω απ` το στέρνο σου.
Το απαιτώ, καταλαβαίνεις;
Κινώντας την Καρδιά και μετακινώντας το όνειρο στο κάδρο με τα Στοιχεία, μου δίνεις Αξία και με ξεκουράζεις. Δεν ξέρεις πόσο λυτρώνει, κάποτε, κάποιους σαν εμένα, αυτή η ανάπαυση. Δεν ξέρεις πόσους ήλιους φυγαδεύει στο σπέρμα τους.
Όσοι περπάτησαν το Μονοπάτι του Μύρτου το γνώριζαν. Δεν έχω πατέρα και δεν έχω μητέρα. Δεν έκανα και ούτε θα κάνω ποτέ μου παιδιά. Δε ζω και δε μαθαίνω. Δεν παρατηρώ και δεν ερευνώ. Δε θέλω τίποτα άλλο πέραν του, σάπιου πλέον στις ημέρες μας, μήλου της Εύας. Και θέλω το μήλο, για να κατευθύνω κάπου την αγάπη μου. Για να φιλήσω στο στόμα το Δαίμονα της Αρχής μου.
Καταλαβαίνεις;
Ευτυχής που πεθαίνω μόνος.
Δυστυχής, που δεν πρόκειται να ζήσω με άλλους».
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΤΟΥ ΑΕΡΑ

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]