Πέρασε στις αίθουσες διδασκαλίας, στις εργασίες, στην αξιολόγηση, στη διοίκηση και στην καθημερινή επικοινωνία πριν πολλά ιδρύματα αποκτήσουν σαφείς κανόνες ή λειτουργικές δικλίδες ασφαλείας. Μπορεί να στηρίξει τη μάθηση. Μπορεί όμως και να πολλαπλασιάσει το λάθος, να αποδυναμώσει την αυτόνομη σκέψη, να θολώσει την πατρότητα του έργου, να εκθέσει ευαίσθητα δεδομένα και να πιέσει τη δικαιοσύνη, την προστασία των εκπαιδευομένων και την αξιοπιστία των τίτλων σπουδών.
Στο βιβλίο Η εκπαίδευση στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, ο Κωνσταντίνος Λέων Σεραφείμ εξετάζει τι συμβαίνει όταν το ευφραδές κείμενο που παράγουν οι μηχανές εισέρχεται σε συστήματα που υπάρχουν για να καλλιεργούν την κρίση, να προστατεύουν τους εκπαιδευόμενους, να διαφυλάσσουν την αξιοπιστία της αξιολόγησης και να στηρίζουν τη θεσμική εμπιστοσύνη. Είναι ένα βιβλίο για τη διακυβέρνηση, την ευθύνη και το κόστος του να αφήνεις την πρακτική να προτρέχει της θεσμικής σαφήνειας.
Το βιβλίο θέτει το ερώτημα που αντιμετωπίζει σήμερα ολόκληρος ο χώρος της εκπαίδευσης: αν η ΤΝ αλλάζει τον τρόπο που παράγεται η μάθηση, που κρίνεται η αξιολόγηση και που αποκτούν εμπιστοσύνη οι τίτλοι σπουδών, τι πρέπει να προστατεύσει η εκπαίδευση για να παραμείνει αξιόπιστη;