Εν ολίγοις, η έρευνα προτείνει μια νέα μεθοδολογική προσέγγιση της ρωμαϊκής τέχνης και αρχιτεκτονικής, η οποία δεν προτυποποιεί ερμηνευτικά σχήματα αποκλειστικά από τη σφαίρα του κοινωνικοϊστορικού πλαισίου, αλλά εφιστά την προσοχή στον άξονα ήθους και τέχνης.